VERKEER & TOERISME

In het kader van de diverse vijfjarenplannen is het transportsysteem sterk uitgebreid, vooral met het doel de binnenlandse handel te vergemakkelijken. De wegenbouwers kunnen de economische ontwikkelingen niet bijbenen; bovendien komen ze $100 miljard tekort.
Zo is de lengte van het spoorwegnet, dat in 1949 22.600 km was, toegenomen tot 70.000 km in 1990, waarvan nog geen 10% geëlektrificeerd. Ondanks een vermindering van het aandeel van de trein in het vrachtverkeer van 80% (1950) tot 66% (1984) is het spoor in China nog steeds het meest gebruikte vervoermiddel voor het vrachtverkeer ter wereld. Er zijn rechtstreekse spoorverbindingen met Kazakstan, Rusland, Wit-Rusland, Polen, Duitsland en Nederland.
De lengte van het wegennet is van 104.000 km in 1949 gestegen tot 1.178.000 km in 1994. Hiervan is vermoedelijk meer dan de helft niet geasfalteerd. Ca. 70% van de steden en dorpen zijn verbonden door provinciale wegen. Snelwegen maken maar 1% van het totale wegennet uit. Het vrachtverkeer op de wegen is in China nog altijd van geringe betekenis. Er zijn bijvoorbeeld maar vier transporteurs met meer dan honderd vrachtwagens. Slecht 20% van China’s wagenpark is geschikt voor containervervoer, terwijl geconditioneerd vervoer nauwelijks van betekenis is. De provincie Guangdong beschikt over een uitgebreid transportnetwerk. Het wegennetwerk is het meest uitgebreid van alle Chinese provincies. Guangzhou is door negen snelwegen met overige steden in de Pearl River-delta verbonden.
Het goederenvervoer over de binnenwateren, waarvan 109.400 km bevaarbaar wordt geacht, bedroeg in 1994 1570 miljard ton/km. In 2000 werd in totaal 2,35 miljard ton vracht tussen de Chinese havens vervoerd.
Daarnaast is de zeevaart van belang. China heeft meer dan 300 havens, waarvan 235 zeehavens. Zo’n 130 havens zijn toegankelijk voor buitenlandse schepen. De belangrijkste havens zijn: Dalian, Qinhuangdao, Xingan, Qingdao, Lianyungang, Shanghai, Huangpu, Kanton (Guangzhou) en Zhanjiang. In 1985 beschikte China over ca. 1235 zeeschepen met een tonnage van ca. 12,2 miljoen, zodat het op de wereldranglijst de negende plaats innam. Jaarlijks doen ca. 38.000 schepen onder buitenlandse vlag de Chinese havens aan.
De burgerluchtvaart heeft zich snel ontwikkeld. De Civil Aviation Administration of China is sinds oktober 2002 de overkoepelende organisatie van drie nieuwe luchtvaartgroepen: China National Aviation Holding Company, China Southern Air Holding Company en China Eastern Air Holding Company. Er bestaan lijnvluchten naar verschillende landen in Europa, Azië, Australië en Noord-Amerika. De totale binnenlandse luchtvaartvloot telde 646 machines. Er zijn 113 luchthavens.
Tegenwoordig onderhouden ook vele buitenlandse maatschappijen verbindingen met China. Peking, Shanghai en Kanton (Guangzhou) hebben de belangrijkste internationale luchthavens. In 2018 moet het luchtvaartnetwerk geheel China bestrijken.

De inkomsten uit het binnen- en buitenlandse toerisme liepen in 2002 op tot
ca. 67 miljard dollar. Wat het aantal internationale toeristen betreft kwamen er in 2001 ca. 33 miljoen toeristen naar China. China stond daarmee op een stevige vijfde plaats, als Hongkong met 13,7 miljoen toeristen meegeteld wordt zelfs op de derde plaats, na Frankrijk en Spanje.
Volgens de World Trade Organisation (W.T.O.) wordt China een van de belangrijkste vakantielanden ter wereld. De toeristensector zal verder gestimuleerd worden door het opengaan van de sector voor buitenlandse investeerders. 
Belangrijk voor China worden ook de Olympische Spelen van 2008, waarvoor in de komende periode 20 miljard dollar in toeristische voorzieningen geïnvesteerd wordt.
Het uitbreken en de gevolgen van de longziekte SARS trof de economie aanvankelijk hard, en dan met name het internationale toerisme. Buitenlandse toeristen annuleerden massaal hun reis naar o.a. China. De verwachting is dat als de ziekte onder controle is, op de niet al te lange termijn de toeristenindustrie zich zal herstellen.

Print

Download alle hoofdstukken in één PDF file