2004 -12 - 20
De Universiteit
Zoals jullie weten studeer ik momenteel aan de SouthWest
University Of Ethnic
Nationalities in Chengdu, West China. Een
prachtige titel, maar voor mij is het alleen maar een school om de Chinese
taal machtig te worden.
Deze universiteit is gespecialiseerd om kinderen van minderheden op te
leiden. Daar deze kinderen meestal uit gezinnen komen met een minimum
inkomen wordt er subsidie verleend en er zijn speciale onderwijzers die de
gewoontes en gebruiken van de minderheden kennen en eventueel de taal
machtig zijn. En natuurlijk wordt er rekening gehouden met de feestdagen van
de desbetreffende minderheden.
Het is een kleine, gespecialiseerde universiteit met zo'n
20.000 studenten waarvan plusminus 400 man buitenlands is uit 15 verschillende
landen. Deze universiteit heeft 140 leraren en meer dan 400 professoren. En een
bibliotheek met 1.9 miljoen boeken. Behalve een groot
deel van de buitenlanders, leven vrijwel alle studenten op de campus. Dat is
ten eerste goedkoop en ten tweede, vrijwel alle studenten komen vanuit
andere steden en dorpen. Het is een groot terrein met in het midden de
hoofdgebouwen en de kleinere sportvelden zoals een veld met 28
tafeltennistafels, een tennisbaan, twee squashbanen, twee volleybalbanen,
basketbalvelden enz. Daar omheen staan de studiegebouwen, alles rijk omzoomd
met bomen en veel groen. Met in het midden een grote waterpartij met
fonteinen en vijvers. Ook is er een plein met een foodcentre, een voor
de studenten, een voor de onderwijzers en een voor de moslims. De
buitenlanders hebben tot alle drie de restaurants toegang. En daar weer
omheen zijn alle gebouwen die voor de huisvesting zorgen. In de
allernieuwste wonen de buitenlandse studenten die niet in de stad wonen.
Prachtige flats met alle accommodatie die je maar kunt wensen. Maar in de
oude Chinese gebouwen die nog in gebruik zijn wonen de Chinese studenten met
vier man op een kamertje, waarin twee stapelbedden staan met vier kastjes en
een tafel met stoel. Zeer Spartaans.
Aan de rand van het complex liggen dan het voetbalveld en de
hockeyvelden. Het voetbalveld heeft een heuse tribune en er worden
regelmatig wedstrijden gespeeld. En aan de andere kant is de bibliotheek met
een grote lotusvijver en een stuk tuin met allemaal kronkelpaadjes en
bankjes. Leuk voor de jongelui 's avonds.
Het hele terrein dient trouwens als een soort recreatiepark voor veel van de
omwonende burgers. Het hele complex wordt omzoomd door een grote muur, of de
achterkant van de verschillende gebouwen. De hoofdingang is een
indrukwekkende poort met bewaking en aan de achterkant is er nog de
zg. Westpoort, ook met bewaking. Bewaking is er
trouwens constant op het hele terrein. Je hebt er alleen geen erg in. Dit
complex ligt midden in de stad, aan de eerste ringweg, een zeer drukke en
bedrijvige weg. Chengdu herbergt trouwens nog twee grotere universiteiten.
De studie voor alle studenten is aan een strak schema gekoppeld wat betekend
dat voor alle gebouwen en faculteiten dezelfde lesroosters gehanteerd
worden. Ik start elke ochtend om negen uur als er een elektrische bel gaat
die op het hele terrein te horen is. (als de man, die de bel moet bedienen,
niet in slaap is gevallen) Andere faculteiten zijn dan al een uur bezig. 10
minuten voor tien gaat die bel weer en dan stoppen overal de lessen. Dat
betekend dat vrijwel alle gebouwen leegstromen want het is een kwartier
rust. Je kunt je voorstellen wat voor een volksverhuizing dat oplevert. De
een moet even gauw naar het foodcentre, de ander even gauw naar
z'n kamer, weer een ander moet naar een ander
gebouw en ga zo maar door. 15 min. later gaat de
bel weer en beginnen de lessen weer. Drie kwartier later begint het circus
weer opnieuw. En om twaalf uur stromen alle gebouwen leeg voor de lunch. Dit
patroon volg ik vijf dagen in de week.
Woensdag (29 sept.) werden alle studenten verwacht in de grote ontvangsthal
van het Wan Han Hotel even verderop in de
straat. Hier werd een westers buffet geserveerd en een dans en muziek
voorstelling geven. Het was een groots opgezet feest en zeer verzorgd. Dit
alles om de studenten te verwelkomen en om het Midherfstfeest/Maanfeest te
vieren. Vroeger gebeurde dat op 15 augustus maar tegenwoordig valt deze
feestdag samen met de grote Nationale vakantieweek ter viering van het
ontstaan van de Staat China in zijn huidige vorm. Ook worden er voor de
buitenlandse studenten regelmatig "schoolreisjes" georganiseerd van twee, drie
of vier dagen, om de minderheden in de provincie te leren kennen. Voor de
geïnteresseerden, hier kun je de "brief introdution to the university" lezen.
Wel in het Engels.
De grootste universiteit in de stad is de "SICHUAN UNIVERSITY". Een
universiteit verdeelt over drie locaties, een eigen busmaatschappij, veel
wooncomplexen. etc. etc.
De derde campus, (Jiang'an) is verleden
jaar, in een van de buitenwijken van de stad, in gebruik genomen. Compleet
met bioscoop, winkelstraat, supermarkt, evenementenhal, sporthal, snackbars
en restaurants. Het is een complete stad in een stad. Met parken en busstations voor de eigen maatschappij.
Er rijdt elke tien minuten een bus
naar de andere locaties. Meer dan 90% van de
studenten wonen op de een of de andere campus. Enige getallen: meer dan
70.000 studenten, 11.500 medewerkers waarvan meer dan 1000 professoren, 3
campussen met een totale oppervlakte van 5 km².